Μικρός Έγιολφ, Σέρλοκ Χολμς και άλλες ιστορίες

Έχω καιρό να γράψω εδώ. Μεσολάβησαν οι Επικίνδυνες Αποστολές με τον Τομ Κρουζ σε καλή φόρμα (άψογη ταινία για το είδος της) και τον Σέρλοκ Χολμς παραδόξως να προσπαθεί να συναγωνιστεί σε δράση τις Επικίνδυνες Αποστολές, αφήνοντας κατά μέρους τη βικτωριανή ατμόσφαιρα μυστηρίου. Αρκετά καλό, αλλά απέχει απ' το να ενθουσιάσει. Αν σας έλειψε κι εσάς ο παλιός, καλός ντετέκτιβ που προσπαθεί να λύσει μυστήρια και όχι να αποφύγει δέκα κανονιοβολισμούς ανά λεπτό, τότε αξίζει να διαβάσετε την ανάρτηση του Κυρίου Καρπούζη για το Sherlock, τη μίνι-σειρά του BBC που κερδίζει τις εντυπώσεις. 

Αύριο νομίζω κάνει πρεμιέρα το Tinker Tailor Soldier Spy, το κατασκοπευτικό έργο με τον Γκάρυ Όλντμαν, που έχει τρεις υποψηφιότητες για όσκαρ και βασίζεται σε βιβλίο του πράκτορα Τζον Λε Καρέ. Έχω ακούσει τα καλύτερα και νομίζω ότι αξίζει για κινηματογράφο.

Η σημερινή πρόταση πάντως, είναι για μια θεατρική παράσταση που παίζεται στα Γιάννενα από το ΔΗΠΕΘΕ της πόλης. Είδα την Κυριακή που μας πέρασε τον Μικρό Έγιολφ του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Νίκου Καμόντου, και μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Συνοπτικά, ένα δυνατό οικογενειακό δράμα, που ξεχωρίζει για την αμεσότητά του και τις σκηνοθετικές / σκηνογραφικές εμπνεύσεις του. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Anonymous

Ποιος έγραψε τα έργα του Σαίξπηρ, αν όχι ο ίδιος ο Σαίξπηρ;

Εντάξει, δεν θα σας κρατήσω σε αγωνία. Σύμφωνα με το πολιτικό θρίλερ εποχής “Anonymous”, πίσω από το σπουδαιότερο δημιουργό της τελευταίας χιλιετίας βρισκόταν ο Δούκας της Οξφόρδης, κάποιος Edward de Vere. Θα αναρωτιέστε τότε γιατί να έχει ενδιαφέρον η ταινία, αν γνωρίζετε το πιο σημαντικό μυστικό της. Λοιπόν, κατ' αρχάς η υπόθεση περιλαμβάνει πολύ περισσότερα. Ίντριγκες, μονομαχίες, απαγγελίες, τη διαδοχή της πρώτης βασίλισσας Ελισσάβετ και την εξέγερση του Έσεξ εναντίον της. (Το τελευταίο αυτόματα σημαίνει ότι θα δούμε και κανονιοβολισμούς.)

Κατά δεύτερον, κεντρίζει έντονα την περιέργεια το όνομα του σκηνοθέτη. Ο Γερμανός Ρόλαντ Έμεριχ δεν έχει διεκδικήσει δάφνες ποιότητας στη μέχρι τώρα καριέρα του: Ημέρα Ανεξαρτησίας, The day after tomorrow, ένας Γκοτζίλα, το 10.000 π.Χ. και πέρσι το υπερκαταστροφικό 2012. Ό,τι κινείται σκοτώνεται, ό,τι δεν κινείται ανατινάζεται και ό,τι δεν ανατινάζεται κονιορτοποιείται από σεισμό δεκαπέντε ρίχτερ. Πάνω κάτω σε αυτά συνοψιζόταν η σκηνοθετική άποψη του Έμεριχ, όμως έχω την παράλογη πίστη ότι στο Anonymous θα δούμε κάτι εντυπωσιακό μεν, άξιο λόγου δε.

Η μεταστροφή του Έμεριχ, θυμίζει την πορεία του Γκάι Ρίτσι, που εντυπωσίασε όταν εγκατέλειψε τη φόρμα της “Αρπαχτής” και ασχολήθηκε με το βικτωριανό Λονδίνο και τον Σέρλοκ Χολμς. Θυμίζω ότι η επιτυχία του εγχειρήματος έχει αφήσει πολλές υποσχέσεις, που περιμένουμε να εκπληρωθούν με το “A Game of Shadows”, το πολυαναμενόμενο σίκουελ που θα βγει στους κινηματογράφους φέτος το Δεκέμβριο, με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ να αναλαμβάνει και πάλι το ρόλο του διάσημου ντετέκτιβ. Ως τότε, ας προσπαθήσουμε να ξεσκεπάσουμε την απάτη πίσω από το όνομα.

Στις αίθουσες: 28 Οκτωβρίου (στις ΗΠΑ), 17 Νοεμβρίου (στην Ελλάδα)
Βαθμολογίες: 6,5 στο IMDB, 45% στο Rotten Tomatoes
Γνωστή γιατί; Είναι μεγάλη παραγωγή.
Τι δεν θα δούμε στο Anonymous; Τους γνωστούς χάκερς που θα καταστρέψουν το facebook.
Τι δεν θα μας αποκαλύψουν: Ότι ο Σαίξπηρ ήταν Έλληνας. (αν και θα έπρεπε)
Πρόβλεψη καρέκλας του σκηνοθέτη: καλή, μία φορά την εβδομάδα*
Με μία φράση: Was Shakespeare a Fraud?
Εναλλακτικά: Όχι, δεν θα προτείνω το Ερωτευμένος Σαίξπηρ (που είναι καλό). Θα συνιστούσα υπομονή για τον Νοέμβριο, όταν και κυκλοφορεί το “Dangerous Method” του Κρόνεμπεργκ.

*αξίζει να τη δείτε στον κινηματογράφο αν πηγαίνετε μία φορά την εβδομάδα

Vampires Suck / Sherlock / Monsters

Ο καιρός αλλάζει. Στις 16 του μηνός κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας η αφελής περιπέτεια "Salt" με την Αντζελίνα Τζολί και αν χάσατε την προειδοποίησή μου μπορείτε να τη διαβάσετε και στο Salata.Tv

Σε κινηματογραφικά νέα και για τους ερασιτέχνες δημιουργούς, υπάρχει το 3ο Διεθνές Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους του Δήμου Θερμαϊκού. Πέρσι είχα πάρει μέρος με την "ελαφρά σύσπαση του προσώπου" (την οποία είχα σκηνοθετήσει με τον Έραστο Κρεμμύδα), και φέτος έχουμε στα σκαριά κάτι ακόμα, έτσι ώστε να δικαιολογείται κάπως και ο τίτλος του ιστολογίου. Στο Φεστιβάλ γίνονται δεκτές ταινίες που έχουν διάρκεια μέχρι δύο λεπτά και η προθεσμία υποβολής για όσους τους ενδιαφέρει η χρονική πρόκληση λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου. Πάμε παρακάτω.

Με την αλλαγή του καιρού είδα διάφορες ταινίες, άλλες καλές και άλλες κακές. Θα σχολιάσω τρεις σήμερα και θα προτείνω και μια μίνι τηλεοπτική σειρά.

Eclipse (2010) **1/2

Θα μπορούσα να είχα δώσει και τρία αστέρια, η "Έκλειψη" είναι ανάμεσα στις καλές που είδα. Σαφής βελτίωση σε σχέση με το «New Moon», αν και είμαι σίγουρος ότι εξακολουθούν να βλέπουν τη σειρά των ταινιών μόνο οι πολυπληθείς φανατικοί θαυμαστές του franchise (ίσως και λίγοι που αγαπούν να το μισούν). Άρα μάλλον δεν έχει και μεγάλο νόημα, να προχωρήσω σε κριτική και να γράψω για την υπόθεση. Όσοι είναι να τη δουν, θα τη δουν και θα περάσουν καλά. Η βελτίωση οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στο ότι το τρίτο βιβλίο της Μέγιερ είναι πολύ καλύτερο απ’ το άνευρο δεύτερο. Στα πολύ δυνατά σημεία της ταινίας και πάλι η ατμοσφαιρική μουσική, την οποία αυτή τη φορά ανέλαβε ο πολυβραβευμένος Howard Shore.
Πλέον οι φανς έχουν να περιμένουν την ολοκλήρωση της τετραλογίας με τη «Χαραυγή» η οποία έρχεται σε δύο μέρη, αλλά θα χρειαστεί υπομονή, μιας και το πρώτο μέρος κάνει πρεμιέρα στις 18 Νοεμβρίου 2011 (όμως για τους λάτρεις του φανταστικού, ακριβώς έναν χρόνο νωρίτερα έρχεται στις αίθουσες σε 3d το πρώτο μέρος της τελευταίας ταινίας με τον Χάρυ Πότερ, οι «Κλήροι του θανάτου»). Της Χαραυγής θα προηγηθεί το «The Host», ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που είναι μεταφορά από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Stephenie Meyer.

Vampires Suck (2010) *1/2

Παρωδία της σειράς ταινιών «Twilight», η οποία έρχεται από την κλασική ομάδα που έχει δώσει μερικές από τις ομολογουμένως χειρότερες ταινίες των τελευταίων ετών («Disaster Movie», «Epic Movie», «Meet the Spartans» κλπ). Το Vampires Suck είχε ορισμένες εκλάμψεις γέλιου και καταβάλει φιλότιμη προσπάθεια για να αναπαραστήσει πιστά πολλές απ’ τις πρωτότυπες σκηνές. Κατά τα υπόλοιπα αναλλώνεται σε χοντροκομμένα αστεία, ενώ είναι χαρακτηριστική η παντελής έλλειψη σεναρίου. Όταν παλιότερα έφτιαχναν παρωδίες όπως τις "Τρελές Σφαίρες", οι δημιουργοί έμπαιναν στον κόπο να φτιάξουν και χαρακτήρες που έβγαζαν γέλιο μέσω της γελοιότητάς τους.
Η ταινία απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους έχουν δει το «Twilight» και θέλουν να "γελάσουν" με τα απίθανα παθήματα της Μπέλα. Φυσικά για κανένα λόγο μη δείτε αυτή την ταινία στον κινηματογράφο, θα κλαίτε γοερά τα λεφτά σας, που ξοδεύτηκαν για 80 (!) λεπτά πολύ μέτριας ψυχαγωγίας. Φαίνεται υπάρχουν ακόμα κάποιοι παραγωγοί που πιστεύουν ότι αξίζει να δώσεις τα ίδια χρήματα για τη μία σχεδόν ώρα του «Vampires Suck» και για το «Inception». Στο imdb έχει βαθμολογία 3,3 στα 10 και κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας στις 7 Οκτωβρίου. Μην με ρωτήσετε γιατί. Δεν έχω ιδέα.

Notes on a scandal (2006) ****

Περιλαμβάνω και το παλιότερο «Notes on a Scandal» στην ανάρτηση, ώστε να έχετε τουλάχιστον μία πάρα πολύ καλή ταινία για να δείτε. Το «Ημερολόγιο ενός σκανδάλου»,είναι ένα κοινωνικό δράμα που αφηγείται μία ένοχη ιστορία σε ένα δημόσιο σχολείο του Λονδίνου. Το λάθος μίας καθηγήτριας, γίνεται η ευκαιρία για την υποτιθέμενη καλύτερή της φίλη. Ρεσιτάλ σκηνοθεσίας από τον Ρίτσαρντ Έιρ, επίδειξη υποκριτικών ικανοτήτων από την Κέιτ Μπλάνσετ και την Τζούντι Ντεντς, και όλα αυτά υπό την υποβλητική μουσική του Φίλιπ Γκλας.
Ένα αριστούργημα σκιαγράφησης χαρακτήρων, για μια ταινία που έπρεπε να έχει ακουστεί περισσότερο από τις τέσσερις υποψηφιότητες για όσκαρ που είχε αποσπάσει. Είναι τόσο αξιοθαύμαστος ο τρόπος που έχει αποτυπωθεί στην οθόνη η διαρκής πάλη μεταξύ των δύο ηρωίδων, που κάνει το έργο διδακτικό εργαλείο για όποιον κατασκευάζει ήρωες. Το "Notes on a Scandal" αποτελεί μεταφορά μυθιστορήματος της Zoe Heller.


Άρα δεν μένει τίποτα αν δεν σας αρέσει το σύμπαν των βαμπίρ και δεν είστε σε διάθεση για κοινωνικά δράματα; Όχι, υπάρχει κάτι. Έχω να προτείνω μία περιπετειώδη μίνι σειρά, η οποία προβλήθηκε φέτος τον Αύγουστο στο BBC. Το βρετανικό κανάλι έχει μακρά παράδοση σε αξιόλογες σειρές και αυτή τη φορά παραδίδει στο κοινό μία ακόμα πολύ προσεγμένη σειρά, την ίδια περίοδο που αν θυμάμαι η ελληνική τηλεόραση πλημμυρίζει με επαναλήψεις. Η σειρά ονομάζεται "Sherlock" και όπως καταλαβαίνετε αφηγείται ιστορίες του διασημότερου ντετέκτιβ όλων των Βρετανών. Λογικά θα εγείρετε ενστάσεις. Σέρλοκ Χολμς έχουμε δει πολλές φορές, είδαμε πρόσφατα και την εκδοχή του Γκάι Ρίτσι και θα δούμε και του χρόνου το σίκουελ της, πάλι με Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και κατά πάσα πιθανότητα τον Ντάνειλ Ντέι Λιούις στο ρόλο του καθηγητή Μοριάρτυ. Στη σειρά, όμως του BBC η δράση μεταφέρεται στον 21ο αιώνα. Για φανταστείτε: ο Σέρλοκ να ψάχνει στο google, να ακούει μουσική από ipod και να διασταυρώνει δείγματα dna. Συναρπαστική σειρά, τρία επεισόδια διάρκειας μιάμισης ώρας, πολύ θετικές κριτικές, μυστήριο και δράση.

Περίπου αυτά για την ώρα. Είδα και ένα trailer που μου άρεσε πολύ, είναι από τo post apocalyptic road movie "Monsters", που βγαίνει σε λίγες εβδομάδες. Ναι, δεν έχει και τον πιο πρωτότυπο τίτλο, αλλά φαίνεται σαν να είναι μία ελεύθερη διασκευή (ή αντιγραφή;) του "Stalker" του Ταρκόφσκι. Μπορεί να είναι τραβηγμένο απ' τα μαλλιά το συμπεράσμά μου, αλλά αυτό μού κίνησε έτσι κι αλλιώς την περιέργεια.