Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

Ιούλιος 30- Joker


Πλησιάζουν σιγά-σιγά οι Ολυμπιακοί αγώνες, που αναμένεται να διεξαχθούν μέσα σε ειδυλλιακό κλίμα στη Δημοκρατία της Κίνας. Διάφορα πράγματα καίγονται γύρω μας. Εδώ στα Γιάννενα δεν κάνει και πολύ ζέστη. Πάμε παρακάτω.
Υποθέτω θυμάστε τι είχα πει την προηγούμενη εβδομάδα για τον «Σκοτεινό Ιππότη». Ε λοιπόν μάλλον υπήρξα κάπως φειδωλός και χαίρομαι που έχω την ίδια άποψη με όλους όσους είδαν την ταινία, αλλά και με τους κριτικούς. Είναι πραγματικά μια από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει και νομίζω αξίζει κάθε ένα από τα 8 ευρώ του εισιτηρίου. Υπάρχει βέβαια η μεγάλη συζήτηση για το αν οι χρήστες του ίντερνετ δικαιούνται να κατεβάζουν παράνομα ταινίες, ότι το αντίτιμο είναι αναίτια υψηλό, ότι δεν εισπράττουν οι δημιουργοί, αλλά τα στούντιο κλπ κλπ Θεωρώ πως ακόμα κι αν είστε φανατικοί υπέρμαχοι του παράνομου download, αυτή τη συγκεκριμένη ταινία οφείλετε να τη δείτε σε κινηματογραφική αίθουσα. Πρώτον γιατί θα χάσετε ένα σημαντικό μέρος του οπτικού θεάματος που έχει εμπνευστεί ο Κρίστοφερ Νόλαν. Δεύτερον για να συνεχίζουν να γυρίζουν ταινίες σαν κι αυτή.
Μπορεί ειδικά στην Αμερική το marketing της ταινίας να ήταν άνευ προηγουμένου και οι συγκυρίες να αποδείχθηκαν διαβολικά ευνοϊκές, αλλά μάλλον το αξίζει. Και όσα έχετε ακούσει για τον Λέτζερ στο ρόλο του Τζόκερ, ισχύουν- ακόμα και οι υπερβολές. Ήταν πολύ καλός ηθοποιός και με αυτή την ερμηνεία νομίζω δύσκολα δεν θα είναι τουλάχιστον υποψήφιος για όσκαρ.
Αρκετά, όμως με τους δικούς μου διθυράμβους. Ας ρίξουμε μια ματιά στην συνολικότερη εικόνα για να δούμε τι έχει πετύχει έπειτα από μόλις δέκα ημέρες προβολής στους κινηματογράφους (είναι Δευτέρα τώρα που γράφω το άρθρο). Στο imdb.com παραμένει με άνεση στην πρώτη θέση του top-250 των καλύτερων ταινιών όλων των εποχών με βαθμολογία 9,4 στα 10, μετά την ψήφο 155 χιλιάδων χρηστών. Είναι μια πρωτιά που συζητήθηκε πάρα πολύ και απ’ ότι φαίνεται εδραιώνεται για τα καλά. Επίσης για κριτικές που έχει δεχτεί μπορείτε να ανατρέξετε και στο σχετικό, πολύ ενημερωμένο άρθρο της Wikipedia (όπως και για κάθε ταινία το άρθρο της wiki είναι η καλύτερη δεξαμενή άντλησης εντυπώσεων). Τέλος έχει μαζέψει μέχρι στιγμής παγκοσμίως 442 εκατομμύρια δολάρια, ανοίγοντας φτερά για μεγάλα ρεκόρ.
Υπάρχουν εναλλακτικές; Στο multiplex της Πάτρας παιζόταν σε 5 αίθουσες ο «Σκοτεινός Ιππότης», σε δύο το «Μάμα μία» και αυτό ήταν. Δύο blockbuster και οι υπεύθυνοι καθάρισαν. Εδώ υπάρχουν περισσότερες επιλογές, αλλά αξίζουν πραγματικά; Στο μιούζικαλ «Μάμα Μία» έχω αναφερθεί πριν δύο εβδομάδες. Μιούζικαλ είναι. Αν σας αρέσει το είδος θα το βρείτε από συμπαθητικό έως καλό. Άλλωστε και στα ταμεία στην Αμερική και την Αγγλία μια χαρά πήγε.
Υπάρχει και κάτι ακόμα, που σε άλλη περίοδο ίσως έκανε μεγαλύτερο θόρυβο, αλλά τελικά όπως φαίνεται δεν στάθηκε αντάξιο των προσδοκιών. Είναι η συνέχεια της ταινίας (και σειράς) «X-Files», η οποία επέστρεψε μετά από πολλά χρόνια προκειμένου να δώσει απαντήσεις (και να μαζέψει λεφτά). Αποδείχθηκε ότι μάλλον περί αρπαχτής πρόκειται, απ’ την οποία αξίζει να συγκρατήσουμε μόνο την επιστροφή του θρυλικού διδύμου Μόλντερ και Σκάλυ. Μαντεύω ότι το διαφήμισαν αρκετά στην τηλεόραση, μα αυτό δεν ήταν αρκετό για κάνει εντύπωση. Απόδειξη αυτού, είναι το απογοητευτικό άνοιγμα των δέκα μόλις εκατομμυρίων που έκανε στην από εκεί πλευρά του Ατλαντικού. Το κάλεσμα προς τους θεατές για να πιστέψουν ξανά δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση.
Κλείνω με όσα είδα τον τελευταίο καιρό. Καλή βρετανική κωμωδία ήταν το «Run fatboy Run», που έχει σκηνοθετήσει ο Ρος από τα Φιλαράκια και είχε να κάνει με έναν βαριεστημένο, καπνιστή, loser που αποφασίζει να τρέξει στο μαραθώνιο για να αποδείξει στην πρώην γυναίκα του ότι έχει αλλάξει. Στο animated «Beowulf» του Ζεμέκις βρήκα εντελώς ασαφή τα κίνητρα των χαρακτήρων, ενώ και η εικόνα εδικά στην αρχή παρέπεμπε σε πολύ παιδικό animation. Για το τέλος άφησα μία από τις χειρότερες απατεωνιές ever. Τα «Πορφυρά Ποτάμια» είναι μια από τις αγαπημένες μου και με βαριά καρδιά έβαλα στο dvd το sequel της, που είχε ως υπότιτλο το «Άγγελοι της Αποκάλυψης». Ο σκηνοθέτης και οι παραγωγοί κατάφεραν να κάνουν τη χειρότερη δυνατή δουλειά σε όλους τους τομείς. Κάπως διασωζόταν η φιγούρα του Ζαν Ρενό, ανάμεσα σε μια σειρά γελοίων περιστατικών και ανελέητου παρκούρ. Το αποκορύφωμα ήταν ότι στο σενάριο εμπλέκονταν και Ναζί. Είχα να δω Ναζί σε σύγχρονη ταινία από το «Σκληρός σαν Διαμάντι» με τον Τσακ Νόρις.
Αλλά εκεί ήταν ο Τσακ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: